De doos van Tonny en de ballen van Hans

Het barbecue seizoen is nu wel voorbij. Ik las net dat er kans is op nachtvorst, overdag daalt de temperatuur en ’s avonds is het al snel kouder en natuurlijk is het ook al vroeg in de avond donker. Maar, als straks het voorjaar weer komt met hogere temperaturen, kun je het al weer ruiken, het begin van een nieuw barbecue seizoen. Ook als je niet echt van een barbecue houdt, valt er soms echt niet aan te ontkomen.

Zoals die keer bij een vriendin van mij. Zij had een jubileum en daar hoorde een BBQ bij. Op een grasveld van de buren achter haar stond alles klaar. Het was gelukkig mooi weer. Rond vijf uur begon het. De barbecue werd aangestoken en de feestgangers waren er klaar voor: plastic borden en bestek in de aanslag. Ik wilde graag vis en daar werd voor gezorgd. Een enorm stuk zalm in aluminiumfolie lag voor mij op het rooster. Ik moet zeggen: het smaakte heerlijk! Ik had net het laatste hapje op, toen er iemand voor mij stond met een tweede stuk vis. Er was niemand anders die deze dag zin had in zalm. Ik moest dus snel eten want anders was de vis weer koud. Ook de andere bezoekers aten snel. De barbecue avond was zo voorbij. Iets na zessen gingen de eersten al weer naar huis. Volgende gegeten en tevreden, dat wel. Toch jammer dat het feestje zo snel voorbij was.

Een andere BBQ was bij vrienden van ons ‘helemaal in België’. Het was een gezellige middag met een gevarieerd gezelschap en gevarieerde bezigheden: boogschieten en een BBQ ter afsluiting bij de vrienden thuis. Zij hebben een grote tuin, dus ruimte genoeg. Overal stonden tafeltjes en overal zaten mensen. Gezellig! Hoewel het weer niet al te mooi was, had iedereen het naar de zin in de tuin. Tijd voor de BBQ: het vuur brandde, het vlees en de vis lagen klaar en toen gebeurde het: het begon te gieten. Niet zomaar een beetje, nee, het kwam echt met bakken uit de lucht. Regen, regen, regen. Maar dat mocht de pret niet drukken. De parasols, die normaal in de tuin stonden om ons te beschermen tegen de zon, werden nu gebruikt om naar de barbecue te rennen en het eten droog naar binnen te krijgen, of droog onder weer andere parasols. Het was een bijzondere middag, die door het slechte weer alleen maar gezelliger werd.

Eind augustus dit jaar waren wij met een gezelschap van zes personen bij een vriendin voor weer een barbecue. Gelukkig was het weer mooi weer. In de middag hing er wel even een dreigende lucht, maar het bleef droog. Het was eigenlijk meer buiten eten en bakken op een bakplaat, dan een echte BBQ, maar dat mocht de pret niet drukken. Er was overdadig veel vlees, meer dan voldoende vis, genoeg salades en als nagerecht een heerlijke tiramisu (heerlijk, want ik had deze zelf gemaakt…..) maar, alles was veel te veel voor het kleine gezelschap. De stekkers van de bakplaten werden in de stopcontacten gestopt en KLAP, daar gingen de stoppen. Wat nu weer? Een van de bakplaten maakte kortsluiting. Geen nood, hup even met de auto en, in het gezelschap van de vriendin die helemaal uit België kwam, naar huis. Een andere bakplaat gehaald en weer terug naar de vriendin waar het etentje was. Gelukkig werkte alles prima.

De tafel werd gedekt door de gastvrouw. Omdat zij alleen woont, zat het bestek voor zoveel mensen in een doos. Melig geworden door de drank en de gebeurtenissen van die middag, ging die doos (voor zover dat kan!) een eigen leven leiden. Het werd ‘de doos van Tonny’. En dat riep natuurlijk weer allerlei vreemde gedachtenkronkels op, die hardop geuit werden. Wat er precies gezegd werd, laat ik hier even achterwege. Op één van de bakplaten lagen op dat moment spiesen met balletjes eraan. Omdat Hans deze middag ‘barbecue-meester’ was, werden dat, uiteraard, ‘de ballen van Hans’. Samen met ‘de doos van Tonny’ vormden die ‘ballen van Hans’ genoeg gespreksstof voor de rest van de middag. Niemand uit het kleine gezelschap ging die dag snel naar huis. Het was echt gezellig en voor herhaling vatbaar!

De allerlaatste barbecue waar wij dit seizoen naar toe zijn geweest, was bij een vriend met een prachtig huis en een biljartruimte. Deze ruimte was omgebouwd tot ‘restaurant’. Het biljart, waar normaal in ieder geval libre en driebanden wordt gespeeld, was deze dag een grote tafel, met daarop alle ingrediënten voor de barbecue. Deze avond was er een aantal mensen dat zich bezighield met het verzorgen van de hongerige aanwezigen. Vlees en vis werd vakkundig op de barbecue gelegd en gegaard. De aanwezigen kwamen allemaal voor de verjaardag van de gastheer. Het maakte niet uit dat deze verjaardag al weer voorbij was. De achtergronden van de eters was zeer divers en dat maakte deze avond ook weer speciaal.

Maar het allerleukst waren misschien toch de barbecues die wij een aantal jaren hebben gehad bij de zoon van Hans. Hij was een geweldige barbecue-meester. Hij maakte zélf alle gerechten klaar en zorgde ervoor dat alles warm bleef. Als alle gerechten gaar waren, werd het eten geserveerd. Op deze manier konden alle gasten tegelijkertijd eten. Dat waren echt geweldige feesten! Met veel plezier kijken wij daar dan ook nog op terug.

En nu? Nu is het weer wachten op een nieuw seizoen voor nieuwe BBQ-avonden. Voor je het weet, is het weer zomer!