Dongen cultuurstad? Een beetje een vreemde gedachte, maar als je het goed bekijkt, gebeurt er, op cultureel gebied, van alles in Dongen. En tegenwoordig gebeuren veel culturele activiteiten in De Cammeleur. Misschien niet helemaal onbekend bij lezers van mijn columns is, dat ik (wij) (een) regelmatige bezoeker(s) ben (zijn) van deze Cammeleur. Zo kwamen wij er in de maanden september en oktober best veel voor allerlei verschillende dingen.

Ons theaterseizoen begon met een voorstelling van Karin Bruers in september. Of, eigenlijk, begon ‘ons eigen theaterseizoen’ al begin september, met een ‘Preview at home’. Onze eigen preview met het groepje waar wij in het seizoen theatervoorstellingen in De Cammeleur bezoeken. Het was een leuke middag met vooral lokaal talent. Talent, dat helaas nooit het grote podium van De Cammeleur zal halen. Maar leuk waren de voorstellingen in broekzakformaat wel.

Met z’n allen gingen wij vervolgens naar Karin Bruers. Even was er, zelf voor ons als regelmatige bezoekers, verwarring over de plaatsen die wij hadden. Op de kaartjes leek het alsof wij op rij 1 zouden zitten, maar een kritische blik op het papier leerde ons dat wij voor onze plaatsen een stukje moesten klimmen naar rij I. Prima plaatsen hoor! Over de voorstelling liepen de meningen uiteen. Waarschijnlijk Karin Bruers niet meer op onze lijst van voorstellingen volgend jaar (als zij dan al naar Dongen komt).

Het volgende cultuurevenement in Dongen, misschien wel één van de grootste evenementen, was natuurlijk de Dongense Dorpsquiz. Veel onderdelen van deze quiz speelden zich eind september ook af in De Cammeleur. Omdat Hans en ik die zaterdag mijn verjaardag vierden, hebben wij niet mee gedaan aan de quiz. Wel vroegen enkele mensen ons het antwoord op een paar vragen. Het antwoord op die éne vraag was gemakkelijk. De naam van een van mijn columns! Dat was ‘Plassen’. Wat leuk om te horen dat een stuk dat ik zelf heb geschreven, onderdeel was van deze bijzondere quiz.

Ook bij de feestavond van DDDQ konden wij niet aanwezig zijn, omdat wij toen zelf thuis een veel leuker feestje hadden (al zullen de organisatoren van de quiz dat vast ontkennen). De volgende dag, begin oktober, moest ik wél in De Cammeleur zijn voor een voorstelling van twee Dongense verenigingen. Het Dongens Mannenkoor en Popkoor Spirit stonden in The Battle op het podium. En daar moest ik, als bestuurslid van het DMK, natuurlijk bij zijn. Wat een prachtige show was het! Wat een talenten kent Dongen toch. Mooi om te zien hoe de beweeglijke leden van Popkoor Spirit contrasteerden met de wat statische opstelling van het Dongens Mannenkoor. En natuurlijk ook mooi om te zien: het verschil in leeftijd. Het was een prachtig concert, met een bijna uitverkochte zaal. Beide verenigingen kijken dan ook met veel plezier terug op dit concert. Er wordt zelfs al over een herhaling gedacht!

En of dat nog niet genoeg Dongens amusement en talent was, volgde er nog een prachtige voorstelling. Nederpopkoor Zonder Noten had een jubileumshow voor hun 12,5-jarig jubileum, Rondje Nederland. Ik probeer al jaren een keer naar een voorstelling van dit koor te gaan, maar helaas lukte dit nooit. Tot dit jaar! Op zaterdag 12 oktober was het zover, de voorstelling kon beginnen. Toevallig was ik die zaterdagochtend in De Cammeleur, even naar de bibliotheek en even een lekker kopje cappuccino drinken met een Cammeleurtje erbij. Even genieten op zaterdagochtend. De leden van Nederpopkoor Zonder Noten waren al bezig met de voorbereidingen. Ik zei, dat ik speciaal vroeg gekomen was, zodat ik zeker op tijd zou zijn voor de show van die avond. Ik mocht zelfs even de zaal in gluren. Dat moment werd wel vereeuwigd voor Facebook en Instagram, maar als echte fan doe je natuurlijk alles voor die meiden!

En de show stelde niet teleur. Samen met mijn tante heb ik genoten van een prachtige avond. Wij hebben meegezongen en genoten. Het was prachtig. Alleen vonden wij de kubussen niet altijd een toegevoegde waarde hebben (sorry); de binnenkomst op de drie rood, wit en blauwe fietsen was echter geweldig. En de vertolking van de Minutenwals door de dirigent van Nederpopkoor Zonder Noten wil ik elke dag wel een keer horen. Echt ge-wel-dig!

Als je dit allemaal bij elkaar neemt, is er veel talent in Dongen, zowel muzikaal als organisatorisch en dan is De Cammeleur misschien wel de cultuurtempel van Dongen te noemen. En natuurlijk is er ook wel kritiek. Zo zeggen mensen dat de consumpties dankzij de nieuwe horecamanager al zeker twee keer in prijs zijn verhoogd. En natuurlijk zijn er altijd te weinig zitplaatsen na afloop van een show. En wat is het vervelend dat je een drankje kunt bestellen aan de bar en dat vervolgens af moet rekenen bij één kassa. Oké, dat is misschien dan wel zo. Maar, bij de voorstelling van Nederpopkoor Zonder Noten was het probleem van consumpties betalen in de pauze in ieder geval al opgelost: je kon vooraf muntjes kopen, zodat je niet van het ene naar het andere punt hoefde te lopen. Voor herhaling vatbaar! Maar De Cammeleur heeft, in iets meer dan het jaar dat het gebouw geopend is, zijn nut (of haar nut) wel bewezen. Oké, ik ben misschien dan wel een fan van De Cammeleur, dat klopt. En ik zie soms ook wel dat er dingen een beetje fout gaan, of ik denk ook wel eens ‘dat zou anders kunnen’. Over het algemeen kom ik er graag en ik vind het gebouw prachtig en de sfeer prima. Dat er mensen zijn die er anders over denken? Natuurlijk! En gelukkig maar, anders zouden de heerlijke stoeltjes helemaal achteraan altijd bezet zijn….

Tot slot moet ik toch even een compliment kwijt aan de medewerkers van De Cammeleur die, als je een evenement organiseert, proberen om aan al je wensen te voldoen, altijd voor je klaarstaan, met een glimlach, hoe vaak je ook belt, mailt en vragen stelt!