Zo waren wij weer eens in Rotterdam. Een paar dagen logeren op de SS Rotterdam (nog een beetje het idee dat je op een cruiseschip bent) en genieten van de stad. Na die paar dagen bleek dat een paar dagen eigenlijk te kort is om in Rotterdam te zijn. Wij wilden zoveel zien, dat we twee weken nodig hadden, in plaats van drie dagen. Drie dagen, waarvan je dan maar anderhalve dag écht kunt benutten.

Wij begonnen met een lunch op de Rotterdam. Jammer genoeg niet buiten op dek, want daar waaide het te hard. Maar binnen in het restaurant was het ook goed. De lunch was heerlijk en na de lunch liepen we even door de hotelwinkel. Het eerste wat ik daar zag, was een vitrine met ringen. Niks bijzonders, zou je denken, maar die ringen hadden toch een Dongens tintje. Als je nadenkt, weet je vast wel waar in Dongen deze sieraden te koop zijn. Wat grappig om iets Dongens in Rotterdam tegen te komen.

Foto : Lia van Gool

De dag ging veel te snel voorbij. Even een wandelingetje buiten, even borrelen, je kent het wel. En voor je het weet is het al wéér tijd om te eten. Dat hebben we ook op de Rotterdam gedaan. Het leek ons wel leuk om in de stad te gaan eten, maar helaas was de energie op. En dan heb je geen keuze, hoewel die gedwongen keuze niet slecht was. We hebben best lekker gegeten, een heerlijk wijntje erbij en geweldig leuk personeel! Dat was genieten.

De volgende dag hadden we een rondvaart met de Spido gepland, want die zat in ons arrangement. Je kon online tijden en plaatsen reserveren, simpel, tenminste dat dacht ik. Hup, de website van de Spido opgezocht, de pagina gevonden waar je kon reserveren, de code ingevuld…..niets…..nog een keer de code en nog een keer en nog een keer. Jammer, het lukte gewoon niet. Wat nu? Naar de receptie. Aan de dame daar gevraagd of zij voor mij zou kunnen reserveren. Wat denk je? Het lukte haar in één keer. Pfff, wat voelde ik me ineens oud. Echt zo’n oud mens dat met internet wil werken en dat dan niet lukt. We hebben er maar even om gelachen.

Vervolgens vertrokken wij met de watertaxi (best spectaculair, zo’n geel met zwart mini-bootje dat keihard over het water gaat) naar de Spido. Het was genieten, de rondvaart door de Rotterdamse haven. Voor Hans kwam er veel jeugdsentiment naar voren. Veel herkenbare plaatsen. En dat was voor mij dan ook weer extra genieten, om zijn verhalen te horen. Wat een leuke tocht!

Terug van de rondvaart, wilden we eigenlijk naar het centrum om te winkelen. Onze plannen wijzigden ter plekke, omdat we de historische tram zagen staan. Wij wilden al zo lang zo graag een keer met die tram mee. Wel met onze eigen Dongense conducteur Cor Stierman (voor wie hem niet kent, hij is de man van Betsie Cloïn). Helaas, hij was er deze zaterdag niet. Wat waren wij graag door Rotterdam gereden met het Rotterdams-Dongense dialect van Cor, terwijl hij uitleg gaf over alles waar wij voorbijreden. Jammer dat we dat nu gemist hebben. Maar, de collega’s van Cor hebben het ook prima gedaan, hoor. En natuurlijk had ik mijn eigen Rotterdamse gids naast me zitten. Met nog een Rotterdamse gids aan de andere kant van de tram. Een man die, waarschijnlijk met zijn kleinzoon, ook een ritje maakte. Wat bleek? Hij had in dezelfde buurt gewoond als Hans vroeger. De man stapte een paar haltes eerder uit. Anders waren Hans en hij misschien wel tot de conclusie gekomen dat zij elkaar nog kenden van vroeger.

Na een geweldig leuke rit met een bijzondere tram (die in stand wordt gehouden door een grote groep vrijwilligers, waarvan Cor Stierman er ééntje is), waren wij toe aan een terrasje. Helaas, dat ging niet lukken. Het nabije terras, dat er vanaf de Spido al zo aantrekkelijk uit had gezien, bleek inderdaad aantrekkelijk: het zat helemaal vol. En er stond al een rij mensen te wachten voor een plekje. Wij, naïef als we waren, dachten dat we, na een minuut of 10, wel een plekje zouden hebben. Helaas, de eigenaar kwam met de mededeling dat hij een grote groep mensen verwachtte. Geen plaats in deze herberg voor onze vermoeide ledematen.

We zijn toen maar terug naar het hotel gegaan. De koopgoot, de Lijnbaan, de terrasjes in het centrum? We hebben ze deze keer maar overgeslagen. Weer een reden om terug te gaan naar onze lievelingsstad. Maar dan wel op een dag dat Cor Stierman dienst heeft in de tram. Want dat wil ik toch echt nog eens meemaken!

Jouw welkome reactie komt pas online na controle van de webmaster

LIA VAN GOOL